دل بارانی من

 آسمان! مثل تو امشب دل من بارانی ست!

آنکه باید بنشیند بغلم، اینجا نیست

آنکه یک عمر پریشان نگاهش بودم

آنکه معشوقه ی ما بوده دگر با ما نیست

اگر از گریه و دردِ بی کسی می پرسی،

روزگاری ست که در وجود ما زندانی ست

من که مجنون تو هستم به خدا تا به ابد

و کسی جز تو برای دل من لیلا نیست